Συνέντευξη Τύπου για την πυροπροστασία έδωσε σήμερα η Λαϊκή Συσπείρωση Αττικής. Το άνοιγμα της εκδήλωσης έκανε η Εύη Γεωργιάδου, μέλος τη ΕΠ της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και περιφερειακή σύμβουλος Αττικής. Η κεντρική ομιλία πραγματοποιήθηκε από τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στην Περιφέρεια Αττικής. Παρεμβάσεις έγιναν από την Μαρία Αραχωβίτη, αντιδήμαρχο Καισαριανής και τον Γιάννη Ανανιάδη, δημοτικό σύμβουλο Λαυρεωτικής.
Στη συνέντευξη παραβρέθηκαν οι δήμαρχοι Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος, Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος και Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος, καθώς και περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης». Επίσης, ο Πέτρος Αλέπης, μέλος της ΚΕ και του Γραφείου της ΕΠ της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, η Κανέλλα Γεωργοπούλου, υπεύθυνη της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ για την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση, ο Αντώνης Ραλλάτος, μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Περιβάλλοντος της ΚΕ και ο Θοδωρής Σκολαρίκος, μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ.
Στην εισηγητική ομιλία του ο Γ. Πρωτούλης τόνισε:
«Βρισκόμαστε στην καρδιά της αντιπυρικής περιόδου και ο λαός πρέπει να είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τον τόπο του. Ένα χρόνο από τη συνέντευξη που δώσαμε πέρσι για το ίδιο θέμα, τα πράγματα όχι μόνο δε βελτιώνονται, αλλά αντίθετα, η κατάσταση επιδεινώνεται.
Κάθε χρόνο έχουμε χιλιάδες καμένα στρέμματα, καταστροφές σε κατοικίες και εγκαταστάσεις, ανθρώπινες απώλειες, με τις πυρκαγιές να καταλήγουν πλέον στον αστικό ιστό, χαρακτηριστική η περίπτωση της φωτιάς στον Βαρνάβα Αττικής που έσβησε στο Χαλάνδρι! Εγκυμονούν τεράστιοι κίνδυνοι για την ασφάλεια εργαζομένων και κατοίκων.
Αυτές είναι οι τραγικές συνέπειες μιας πολιτικής που ασκείται από τις κυβερνήσεις διαχρονικά και αντιμετωπίζει την πυροπροστασία και συνολικά την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού, της προστασίας του περιβάλλοντος ως κόστος που δε μπορεί να χρηματοδοτηθεί, την ώρα που δίνεται ζεστό χρήμα για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τις πολεμικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, σε μια εποχή φρενίτιδας πολεμικών εξοπλισμών σε όλη την ΕΕ.
Τις προηγούμενες μέρες τέθηκε σε διαβούλευση από το υπουργείο Εσωτερικών το νομοσχέδιο που αφορά τον νέο Κώδικα Δήμων και Περιφερειών, με σχεδιασμό να ψηφιστεί στη Βουλή μέσα στον Ιούνη.
Βασικός στόχος είναι η αποτύπωση των βαθιών τομών που έχουν συντελεστεί στην εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών, στη φοροληστεία του λαϊκού εισοδήματος, στην αποστειρωμένη από τη λαϊκή – κοινωνική πίεση λειτουργία των αιρετών οργάνων.
Διαχρονικά οι κυβερνήσεις προχώρησαν επιθετικά στην εφαρμογή Οδηγιών και Κατευθύνσεων της ΕΕ για την μετατροπή των ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού σε μηχανισμό τοπικής φορολογίας και ”τροχονόμο” επιχειρηματικών συμφερόντων.
Το γεγονός άλλωστε ότι ο εκσυγχρονισμός της ”Τοπικής Αυτοδιοίκησης” αποτελεί προαπαιτούμενο του Ταμείου Ανάκαμψης τα λέει όλα.
Αυτή την καταστροφική πολιτική την έχει ζήσει στο πετσί του κυριολεκτικά ο ελληνικός λαός με τις καταστροφές όλων των προηγούμενων χρόνων, για τις οποίες είναι η βασική τους αιτία και όχι οι αλλαγές στο κλίμα και την φύση.
Συνεχίζεται η απαράδεκτη μεταφορά αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ χωρίς χρηματοδότηση, συνεχίζεται η υποστελέχωση της Πυροσβεστικής και κρίσιμων κρατικών υπηρεσιών με απώτερο στόχο την παραπέρα εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίησή τους. (Πίνακας 1 συνολική στελέχωση Περιφέρειας).
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην απαξιωμένη Δασική Υπηρεσία που έχει την ευθύνη της διαχείρισης και προστασίας των δασών, η χρηματοδότηση είναι 0,07% του ΑΕΠ. Επίσης, χιλιάδες είναι και οι ελλείψεις πυροσβεστών! Οι μόνιμοι πυροσβεστικοί υπάλληλοι μετά βίας ξεπερνούν τους 10.500, με τον μέσο όρο ηλικίας τους να υπερβαίνει τα 48 χρόνια.
Και σαν να μην έφταναν αυτά έχουμε πλέον και την ένταξη της πυροσβεστικής στη στρατηγική “Εσωτερικής και εξωτερικής Ασφάλειας” της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Την ώρα που τα ουκρανικά drones που κόβουν βόλτες και στήνουν καρτέρια γεμάτα εκρηκτικά σε όλη τη χώρα!
Τα μέτρα πρόληψης, όπως οι καθαρισμοί δασών, είναι ελάχιστα σε σχέση με τις ανάγκες. Αυτό αφορά και το πολυδιαφημιζόμενο πρόγραμμα Antinero. Οι καθαρισμοί που έχουν γίνει στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος είναι αποσπασματικοί και ανεπαρκείς με βάση τις πραγματικές ανάγκες πρόληψης. Τα δασαρχεία της Αττικής (Πάρνηθας, Πεντέλης, Καπανδριτίου, Λαυρίου) δεν έχουν ούτε έναν δασεργάτη με μόνιμη θέση εργασίας ή αορίστου χρόνου! (Πίνακας 2 στελέχωση δασαρχείων).
Όλα έχουν εκχωρηθεί σε εξωτερικούς συνεργάτες και σε προσλήψεις ορισμένου χρόνου μέσω προγραμμάτων ελαστικής προσωρινής απασχόλησης. Έχουν μείνει ελάχιστοι οι επιστήμονες όλων των ειδικοτήτων δασολόγοι, δασοπόνοι κτλ. Για ποια προστασία των δασών μιλάνε;
Η «ανθεκτικότητά» τους δεν εξυπηρετεί την προστασία του λαο
Την ίδια στιγμή πολύ κουβέντα γίνεται για την περίφημη ”ανθεκτικότητα”. Τι σημαίνει όμως οι πόλεις που κατοικούμε να έχουν ανθεκτικότητα; Για την κυβέρνηση, την ΕΕ και τους αρεστούς εκλεγμένους τους στους στους ΟΤΑ Ά και ‘Β βαθμού σημαίνει να μπορούν ”να απορροφούν, να ανακάμπτουν και να προετοιμάζονται για μελλοντικούς κραδασμούς, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και θεσμικούς”. Είναι φανερό ότι η ”ανθεκτικότητά” τους δεν εξυπηρετεί την προστασία του λαού από τις πυρκαγιές και γενικά από φυσικές καταστροφές αλλά να γίνουμε σκληρόπετσοι. Όπως το είπε ο υπουργός άμυνας ”να αποκτήσουμε κουλτούρα φέρετρων”!
Οι μηχανές παραγωγής κέρδους και οι μπίζνες να συνεχίζονται απρόσκοπτα ακόμα και όταν συμβαίνουν τεράστιες καταστροφές. Χωρίς κοινωνικές αντιδράσεις, χωρίς κοινωνικές εκρήξεις. Η λαϊκή οργή και η αγανάκτηση για την επιλεκτική ανικανότητα του κράτους να σώζει ανθρώπινες ζωές και λαϊκές περιουσίες να μην οδηγεί σε μαζική λαϊκή πάλη, να μην μπαίνουν στο στόχαστρο οι υπαίτιοι και η πολιτική τους. Την επόμενη μέρα στη δουλειά σαν να μην συμβαίνει τίποτα.
Στο πλαίσιο αυτό ψηφίστηκε το προηγούμενο διάστημα ο νόμος για την “Ενεργή Μάχη”. Ο νόμος αυτός αποτελεί προσαρμογή του συνόλου του πολιτικού κρατικού μηχανισμού, των εμπλεκόμενων φορέων, των επιχειρήσεων, στις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας. Κυρίως, με τη δημιουργία της κάθετης δομής “διαχείρισης των κρίσεων”, με στόχο την καλύτερη και αποτελεσματικότερη διασύνδεση με τις στρατιωτικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στα οργανογράμματα Περιφερειών και δήμων προβλέπονται διευθύνσεις και τμήματα Πολιτικής Προστασίας αντίστοιχα. Σε πραγματικές συνθήκες εξέλιξης μιας πυρκαγιάς δεν υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα συνδρομής και υποστήριξης του έργου της πυροσβεστικής που έχει την ευθύνη εξαιτίας του ελάχιστου προσωπικού και της απουσίας ή της μεγάλης έλλειψης σε εξοπλισμό.
Ας δούμε συγκεκριμένα όμως τη στελέχωση στις σχετικές υπηρεσίες της Περιφέρειας Αττικής (Πίνακας 3 στελέχωση υπηρεσιών πολιτικής προστασίας Περιφέρειας Αττικής).
Τι κάνουν αυτές οι υπηρεσίες; Σχεδόν το σύνολο των εργασιών τους είναι η σύνταξη των γραφειοκρατικών διαδικασιών για τις αποδοχές και τις αποζημιώσεις των εργολάβων!
Η μεγαλύτερη Περιφέρεια της χώρας, η Περιφέρεια Αττικής δεν έχει στην ιδιοκτησία της ούτε μια υδροφόρα (!) και καταβάλλει διαχρονικά εκατομμύρια ευρώ για την αποζημίωση αναμονής υδροφόρων ιδιωτών. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνεδρίαση της περιφερειακής επιτροπής της Περιφέρειας προϋπολογίστηκε το ποσό των 4 εκ. ευρώ για μίσθωση μηχανημάτων έργου και οχημάτων για την αντιπυρική περίοδο 2026.
Έχουμε δει τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής όλα τα προηγούμενα χρόνια με τις καταστροφικές δασικές πυρκαγιές. Ας δούμε (Πίνακας 1) τα χρήματα που δίνονται κάθε χρόνο για την πυροπροστασία στην Περιφέρεια Αττικής και τα καμένα στρέμματα ανά έτος (Πίνακας 4 χρηματοδότηση περιφέρειας για πολιτική προστασία και καμένα στρέμματα). Και είναι ένα θέμα που καταλήγουν ακόμα και αυτά τα χρήματα. Οι εργολάβοι βλέπουν φωτιά, χιονιά, πλημμύρες και τρίβουν χέρια τους!
Η Περιφέρεια και οι δήμοι της Αττικής υποχρεούνται βάσει νόμου να συντάσσουν ”Σχέδια Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών και Διαχείρισης Συνεπειών”.
Στην πράξη τα σχέδια αυτά, που περιλαμβάνουν και την οργανωμένη απομάκρυνση των κατοίκων, είναι σχέδια επί χάρτου. Δεν μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά, γιατί δεν εξασφαλίζονται το αναγκαίο προσωπικό, τα μέσα και οι υποδομές, καθώς και η αντιμετώπιση προβλημάτων που αφορούν τις δυνατότητες εφαρμογής δράσεων προστασίας του πληθυσμού (π.χ. μεταφορά, ασφαλής εκκένωση, ασφαλείς χώροι καταφυγής, ουσιαστική ενημέρωση και εκπαίδευση του πληθυσμού).
Παράλληλα, η Περιφέρεια έχει στην ευθύνη της να συγκαλέσει το περιφερειακό συντονιστικό όργανο πολιτικής προστασίας προκειμένου να συντονίσει την Αστυνομία, την Πυροσβεστική, το Λιμενικό και τις Ένοπλες Δυνάμεις στον χώρο ευθύνης της. Αντίστοιχα οι δήμοι συγκαλούν τα τοπικά συντονιστικά όργανα. Καταλαβαίνετε ότι η κατάσταση αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη θα μπορούσε να προσφέρει υλικό για σατιρικά έργα.
Εδώ έχουν περάσει 12 μέρες από την έντονη δυσοσμία που έπνιξε τη μισή Αττική και κανένας κρατικός φορέας δεν έχει επίσημα ενημερώσει ούτε καν για την ουσία που εισπνέυσαμε και από πού προήλθε, πόσο μάλλον να αποδοθούν ευθύνες!
Αυτή η κατάσταση οδηγεί την περιφέρεια Αττικής κάθε φορά που υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πυρκαγιάς να απαγορεύει την είσοδο σε χώρους πρασίνου που έχει στην ευθύνη της (Πεδίον Άρεως, Αττικό Άλσος, Πάρκο Τρίτση), ομολογώντας δημόσια ότι δεν μπορούν να περιφρουρήσουν τα ελάχιστα πάρκα και άλση της Αττικής, που τόσο έχει ανάγκη ο λαός του λεκανοπεδίου, στερώντας του έτσι τη δυνατότητα να έχει κάποιες στιγμές δροσιάς, σε σημεία της πόλης όπου υπάρχει σκιά από δέντρα, λες και οι επισκέπτες των πάρκων είναι το πρόβλημα και όχι η απουσία μέτρων πυροπροστασίας. Πρόκειται πραγματικά για αντιστροφή της πραγματικότητας!
Τα χρήματα που δίνονται στους δήμους δεν φτάνουν ούτε για «ζήτω»
Ας δούμε την κατάσταση στους Δήμους. Στους 66 δήμους της Αττικής για δράσεις πυροπροστασίας δίνονται για το 2026 συνολικά 9.540.000 ευρώ.
Με τα χρήματα αυτά οι δήμοι καλούνται να κάνουν ένα πλήθος εργασιών από προληπτικούς καθαρισμούς της βλάστησης σε περιοχές ιδιαίτερης προστασίας (άλση, πάρκα, κατασκηνώσεις) έως ενίσχυση εθελοντικών δράσεων με προμήθεια εξοπλισμού (βυτιοφόρα, γεννήτριες, ασύρματοι) και πολλά άλλα που απαιτούν κονδύλια.
Τα χρήματα που δίνονται δε φτάνουν ούτε για ”ζήτω”. Κατά κανόνα δαπανώνται τα υπερδιπλάσια ποσά για να γίνουν βασικές παρεμβάσεις, όπως για παράδειγμα οι απαραίτητες αποψιλώσεις που τελικά καταλήγουν σε εργολάβους, ενώ οι ανάγκες είναι ακόμα μεγαλύτερες.
Την ίδια στιγμή, οι δήμοι καλούνται να πραγματοποιούν ελέγχους και να επιβάλλουν πρόστιμα σε ιδιοκτήτες οικοπέδων και ακάλυπτων χώρων. Τα πρόστιμα ξεκινάνε από 200 και φτάνουν τα 2.000 ευρώ, με επιβολή προστίμου ακόμα και στην περίπτωση που έχει καθαριστεί ένας χώρος αλλά δεν έχει υποβληθεί δήλωση, αλλά και καταλογισμό στους δημότες εάν ο δήμος προχωρήσει σε αυτεπάγγελτο καθαρισμό. Δηλαδή η ευθύνη για την αντιπυρική θωράκιση της κάθε περιοχής πάει στους ανθρώπους του καθημερινού μόχθου και καλούνται στη λογική της ”ατομικής ευθύνης” να επιβαρυνθούν και άλλο για να γλιτώσουν πρόστιμα και άλλες κυρώσεις.
Ταυτόχρονα, οι υποστελεχωμένες υπηρεσίες των δήμων επιβαρύνονται περαιτέρω σε ένα σαφάρι ελέγχων, με κίνητρο την είσπραξη εσόδων από τα πρόστιμα. Και αυτό δημιουργεί τραγελαφικές καταστάσεις, αφού η βλάστηση που καθαρίζεται από τα οικόπεδα σωρεύεται σε σημεία των δήμων με συνέπεια να δημιουργούνται νέες και μεγαλύτερες εστίες ανάφλεξης. Αυτό που απαιτείται είναι να καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις και να στελεχωθούν οι δήμοι με προσωπικό, να διασφαλιστεί σχετική χρηματοδότηση για να καθαρίζουν τις περιοχές τους, παίρνοντας υπόψη εισοδηματικά και κοινωνικά κριτήρια για τους ιδιοκτήτες ακινήτων.
Κανένας σχεδιασμός προστασίας και ασφαλούς διαφυγής δεν υπάρχει για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ζουν και εργάζονται σε περιοχές που κινδυνεύουν άμεσα από ένα Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης.
Το παράδειγμα του Περάματος επιβεβαίωσε ότι ο λαός της ευρύτερης περιοχής είναι εκτεθειμένος σε πολλαπλούς κινδύνους. Η παραμονή των καζανιών του “θανάτου” εντός κατοικημένης περιοχής, μια ανάσα από σπίτια και σχολεία, με αγωγούς που περνάνε μέσα από προβλήτες του λιμανιού, όπου απασχολούνται χιλιάδες εργαζόμενοι, σε συνδυασμό με την ύπαρξη κι άλλων καζανιών στη Δραπετσώνα, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα που πολλαπλασιάζει τους κινδύνους για όλη την περιοχή του Πειραιά και ευρύτερα της Αττικής. Αντίστοιχοι είναι οι κίνδυνοι σε πολλές περιοχές της Αττικής.
Για την εκρηκτική κατάσταση έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης οι δημοτικές και περιφερειακές αρχές που στηρίζονται από τα κόμματα που κυβέρνησαν και συγκυβέρνησαν πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.
Απέναντι σε αυτήν εμπρηστική πολιτική καλούμε το λαό της Αττικής να απαιτήσει με την δύναμη του συλλογικού μαζικού αγώνα:
– Εδώ και τώρα να αποδοθούν σε δήμους και περιφέρειες τα παρακρατηθέντα παράνομα ποσά που δόθηκαν ως ζεστό χρήμα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, στους επιχειρηματικούς ομίλους και για τις δόσεις στο ΔΝΤ. Οι εργαζόμενοι έχουν πληρώσει και πληρώνουν δεκάδες φορές. Μόνο για τους ΚΑΠ (Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους) οι κυβερνήσεις συγκεντρώνουν τεράστια ποσά από τον φόρο φυσικών και νομικών προσώπων, από τον ΦΠΑ που σε περίοδο ακρίβειας πληρώνουν πανάκριβα τα λαϊκά στρώματα και από τον ΕΝΦΙΑ! Από το 2011 έως το 2018 δεν δόθηκε παρά ένα μικρό μέρος. Πλήρωσε εκ νέου ο εργαζόμενος λαός με νέα χαράτσια, τροφεία, συνδρομές και πρόστιμα κάθε είδους.
– Ουσιαστική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, επιστημονικό σχεδιασμό και εξοπλισμό της δασικής υπηρεσίας, της πυροσβεστικής, όλων των υπηρεσιών της Περιφέρειας Αττικής και των Δήμων, όχι για τους εργολάβους και τα επιχειρηματικά συμφέροντα.
– Κατάργηση της διάταξης Βορίδη που σήμερα με τον νέο κώδικα τοπικής αυτοδιοίκησης και το άρθρο 730 θωρακίζεται και γίνεται διάταξη Βορίδη-Λιβάνιου για να μείνουν και οι εναπομείνασες υπηρεσίες χωρίς εργαζόμενους και να εκχωρηθούν στα συμφέροντα που περιμένουν.
– Κατάργηση όλου του αντιλαϊκού νομικού πλαισίου για τα δάση και τη χρήση γης γενικότερα, του απαράδεκτου διαχωρισμού της πρόληψης από την καταστολή, της δασικής υπηρεσίας από την πυρόσβεση, που εξυπηρετεί το κεφάλαιο και τις κερδοφόρες επιδιώξεις του.
– Να υπάρξει συνολική εκπόνηση δασοτεχνικών μελετών και εκτέλεση δασοτεχνικών έργων για τα βουνά και τους ορεινούς όγκους της Αττικής που θα αφορούν εκτός των άλλων μέτρα βοήθειας της φυσικής αναγέννησης και αναδάσωσης από τη δασική υπηρεσία με το αναγκαίο προσωπικό και εξοπλισμό. Η καταστροφή στην Αττική είναι τόσο εκτεταμένη που χωρίς επιστημονικό σχεδιασμό και χρηματοδότηση η ζωή στο λεκανοπέδιο θα είναι αβίωτη τα επόμενα χρόνια. Από το 2017 έως σήμερα έχει καταστραφεί το 37% του δασικού πλούτου του λεκανοπεδίου.
– Ενίσχυση της αντιπυρικής προστασίας ιδιαίτερα των περιοχών που γειτνιάζουν με περιαστικά δάση και βιομηχανικές ζώνες, των δημοσιών κτιρίων, νοσοκομείων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, υπηρεσιών κ.α. Να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα απομάκρυνσης επικίνδυνων βιομηχανικών μονάδων από αστικές περιοχές, όπως τα Καζάνια, οι δεξαμενές καυσίμων στο Πέραμα και την Δραπετσώνα. Εκπόνηση σχεδίων και έργων για την προστασία της ζωής εργαζομένων που ζουν κι εργάζονται σε βιομηχανικά και λιμενικά κέντρα.
Μπροστά στις μεγάλες καταστροφές που προκαλεί η πολιτική της κυβέρνησης, μόνο ο λαός μπορεί να υπερασπιστεί τη ζωή και την προκοπή του. Αυτό το συγκλονιστικό σύνθημα ”μόνο ο λαός σώζει τον λαό” να θυμίσουμε ότι γεννήθηκε μέσα στη φωτιά της μάχης στις πυρκαγιές της Βόρειας Εύβοιας όπου οι κάτοικοι έσωσαν τα χωριά τους, τους ανθρώπους και τα ζώα τους, παρά τις εντολές της κυβέρνησης και των επιτελών της να σηκωθούν να φύγουν.
Η αγανάκτηση και η οργή του λαού πρέπει να γίνει αγώνας και διεκδίκηση μαζί με το ΚΚΕ και τους εκλεγμένους του στην περιφέρεια και στους δήμους της Αττικής.
Για να ξεμπερδέψει ο λαός, όχι μόνο από μία ακόμα αντιλαϊκή κυβέρνηση, αλλά συνολικά με όλο το σάπιο κράτος και το εκμεταλλευτικό σύστημα των πολέμων, της ακρίβειας και των καταστροφών»
Παρέμβαση της Μ. Αραχωβίτη
Στην παρέμβαση της η Μαρία Αραχωβίτη, αντιδήμαρχος Καισαριανής αφού πρώτα αναφέρθηκε στις ιδιοκτησιακές διεκδικήσεις που απειλούν τον δασικό χαρακτήρα του Υμηττού και από τη φιλοδασική ένωση Αθηνών, στα συμφέροντα της οποίας πατά το κράτος για να επεκτείνει τις δυνατότητες αλλαγής των χρήσεων γης στο βουνό, αναφέρθηκε στο άδειο ταμείο του δασαρχείου. Το τελευταίο, με ένα δασοφύλακα και κανέναν δασεργάτη, έχει καλέσει τους δήμους να βοηθήσουν με δικούς τους πόρους όπως μπορούν το έργο των αποψιλώσεων και στις δασικές εκτάσεις πέραν των εκτάσεων αρμοδιότητάς τους.
Στη συνέχεια έκανε λόγο για τις συνεχείς παρεμβάσεις του δήμου στο δασαρχείο, τη διεύθυνση δασών και το ΥΠΕΝ για να απομακρυνθούν περίπου 380 ξερά δέντρα που συσσωρεύονταν ως εύφλεκτη ύλη στο βουνό και στη διεκδίκηση μεγάλης κλίμακας έργου αποκατάστασης του δασικού οικοσυστήματος με τη συμβολή του ΙΜΔΟ και άλλων αρμόδιων φορέων. «Το τελευταίο αίτημα μάλλον δεν αποτελεί προτεραιότητα για το κράτος όπως καταλάβαμε από την κατάσταση στην οποία έχει αφήσει το δασαρχείο σήμερα», τόνισε.
Ακολούθως αναφέρθηκε στο έδαφος στο οποίο δίνει μάχη ο δήμος Καισαριανής και είναι αυτό στο οποίο «είναι καθεστώς οι υποστελεχωμένες υπηρεσίες των Δήμων». Το γραφείο πολιτικής προστασίας έχει, όπως είπε, 1 υπάλληλο και 1 προϊστάμενο με παράλληλα καθήκοντα και «μόλις 20 μόνιμους υπαλλήλους που μπορούν με βάση το νόμο να στελεχώνουν τις 9 βάρδιες που απαιτούνται στον επιχειρησιακό σχεδιασμό κάθε εβδομάδα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας».
Καταλήγοντας είπε ότι «κινηθήκαμε σε αντιπαράθεση με τα πρόστιμα και τις ποινές στους δημότες, δώσαμε προτεραιότητα στα έργα που αφορούν την προστασία από τις φυσικές καταστροφές, (…) αφού το ποσό που δίνει ο Δήμος Καισαριανής για τους σκοπούς της πυροπροστασίας είναι 139.600, υπερβαίνει κατά πολύ την κρατική χρηματοδότηση των μόλις 89.000 ευρώ, παρόλα αυτά δεν φτάνει ούτε για τα βασικά».
Οπως τόνισε, «διακηρύξαμε ανοιχτά στον λαό ότι και από αυτήν τη θέση θα είμαστε αντιπολίτευση. Αντιπολίτευση στην κυρίαρχη πολιτική, την πολιτική ενός επιλεκτικά ανίκανου κράτους που πνίγει τον λαό το χειμώνα και τον καίει το καλοκαίρι, γιατί η μόνη δέσμευση που έχουμε είναι να υπηρετούμε τα συμφέροντα του λαού της πόλης μας, στον οποίο και απολογούμαστε».
Παρέμβαση του Γ. Ανανιάδη
Για το Δήμο Λαυρεωτικής, έναν δήμο με σημαντικές ιδιαιτερότητες και απαιτήσεις στο έργο της πυροπροστασίας, με περίπου 12.000 μόνιμους κατοίκους που φθάνουν τους 35 χιλιάδες το καλοκαίρι, μοιρασμένους σε 65 και πλέον παραλιακούς και ορεινούς οικισμούς σε μία πολύ μεγάλη έκταση, μίλησε στη διάρκεια της παρέμβασής του ο Γιάννης Ανανιάδης, χημικός μηχανικός ΕΜΠ και δημοτικός σύμβουλος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση». Οπως τόνισε μεταξύ άλλων, η περιοχή περιλαμβάνει τον Εθνικό Δρυμό Σουνίου, σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους μέσα στα δάση, την μονάδα των ΕΑΣ που δουλεύει στο φουλ για τους πολέμους του ΝΑΤΟ σε όλο τον κόσμο, τον ΑΗΣ της ΔΕΗ και το λιμάνι στο Λαύριο. Κατήγγειλε ότι η υποδομή των ΕΑΣ γειτνιάζει με τον Εθνικό Δρυμό και την Καμάριζα, δημιουργώντας τις συνθήκες ώστε μια δασική πυρκαγιά να πλήξει τις εγκαταστάσεις και να οδηγήσει σε ένα πολύ σημαντικό μεγάλο βιομηχανικό ατύχημα.
Την ίδια ώρα, τόνισε, στο Δασαρχείο Λαυρίου υπηρετούν 0 δασεργάτες και περίπου 20 υπάλληλοι διαφόρων ειδικοτήτων, ενώ η Πυροσβεστική Υπηρεσία για όλο το παραπάνω έργο είναι υποστελεχωμένη και μεταφέρονται πυροσβέστες μέχρι και από την Κόρινθο (!) για να στελεχώσουν φυλάκια και περιπολίες.
Στηλίτευσε την πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων, της Περιφέρειας και της δημοτικής αρχής που κάθε χρόνο αρκείται σε διαπιστώσεις και δεν διεκδικεί αύξηση της χρηματοδότησης, ενώ ο σχεδιασμός της περιορίζεται στα χαρτιά και στους εθελοντές καθώς δεν υπάρχει προσωπικό.
Καταλήγοντας σημείωσε ότι «το δυνάμωμα της διεκδίκησης έστω και τώρα μπορεί να αποτρέψει τα χειρότερα και να εμπνεύσει το σύνθημα που γεννήθηκε μέσα στις φωτιές στην Β. Εύβοια: ”μόνο ο λαός σώζει τον λαό”. Να σπάσει την απογοήτευση και να φωτίσει τον δρόμο της ανατροπής της πολιτικής που μας καταδικάζει τα καλοκαίρια να καιγόμαστε και τον χειμώνα να πνιγόμαστε».